Lachen na de dreun: hoe humor soms precies op tijd binnenvalt

Gepubliceerd op 29-06-2026
Een warme woonkamer na regen met koffie, telefoon, tissue en een feesttoeter op tafel
Soms lig je bijna dubbel van het lachen op een moment dat eigenlijk helemaal niet grappig is. En toch helpt het.

Humor is een rare reddingsboei. Hij komt zelden op het moment dat je hem netjes hebt uitgenodigd. Vaak verschijnt hij juist wanneer alles veel te serieus is. Midden in spanning. Net na een lastig gesprek. Of op zo'n dag waarop je hoofd denkt: zullen we vandaag even dramatisch doen?

De werkelijkheid tussen de regels

Ik heb gemerkt dat lachen niet betekent dat iets licht is. Het betekent niet dat je de ernst ontkent of dat je de moeilijke stukken wegwuift. Soms betekent lachen juist dat je even zuurstof vindt in een kamer die te benauwd voelt. Een grap is dan geen vlucht, maar een raam dat opengaat.

Natuurlijk zijn er momenten waarop er niets te lachen valt. Die zijn er ook. Dan hoef ik van mezelf niet de vrolijke versie te spelen omdat anderen zich daar prettiger bij voelen. Maar als er dan ineens toch een opmerking door de kamer vliegt die alles absurd maakt, dan pak ik die met beide handen vast. Want eerlijk: soms is het leven ook gewoon belachelijk. Niet leuk belachelijk, maar wel zo vreemd dat je bijna niet anders kunt dan even grijnzen.

Wat mij helpt

Wat humor voor mij doet, is de boel terugbrengen naar menselijke proporties. De medische woorden kunnen groot zijn. De onzekerheid kan groot zijn. De angst kan soms met veel te grote schoenen door mijn hoofd stampen. En dan komt er een flauwe grap binnen, en ineens is er weer ruimte. Niet alles is opgelost, maar de spanning verschuift. Ik ben niet alleen mijn diagnose. Ik ben ook die gast die op precies het verkeerde moment een droge opmerking kan maken.

Dat vind ik belangrijk. Want als je alleen nog maar voorzichtig, ernstig en fragiel mag zijn, raak je een stuk van jezelf kwijt. Ik wil kunnen praten over zware dingen, maar ook kunnen lachen om iets compleet onbenulligs. Die twee mogen naast elkaar bestaan. Sterker nog, volgens mij houden ze elkaar overeind.

Verder, op mijn manier

Dus ja, soms staat er op tafel koffie, een tissue en een grap die eigenlijk nergens op slaat. En soms is dat precies genoeg om de dag een andere kleur te geven.

Geschreven door: Arne

Arne schrijft op Mijn leven verder open over leven met een hersentumor, onzekerheid, behandelingen, lichtpuntjes en de gewone dagen ertussen.

Bekijk profiel van Arne →

Veelgestelde vragen

❓ Druk ik moeilijke gevoelens weg met humor?

Nee. Humor geeft mij juist even ademruimte, zonder te ontkennen dat de moeilijke en onzekere kanten er ook zijn.

❓ Mag je lachen wanneer het leven zwaar is?

Zeker. Lachen haalt de ernst niet weg, maar kan wel spanning breken en helpen om jezelf terug te vinden.

Reacties

0 reacties

Nog geen reacties. Laat gerust als eerste iets achter.

Als gast kun je één keer per 24 uur reageren. Reacties worden eerst gelezen voordat ze zichtbaar worden. Inloggen haalt deze daglimiet weg.